Wziąć czy wziąść – jedyna poprawna forma

Odpowiedź w tym przypadku jest krótka, bezwzględna i nie znosi żadnych wyjątków: jedyną poprawną formą w języku polskim jest słowo „wziąć”.

Zapisanie lub wymówienie formy „wziąść” to jeden z najbardziej rażących błędów, z jakimi możemy spotkać się w naszym języku. Użycie go w artykule blogowym, wiadomości e-mail do klienta czy w dokumencie firmowym i szkolnym natychmiast obniża rangę tekstu i rzuca cień na profesjonalizm autora.

Skąd bierze się potworek językowy „wziąść”?

Zrozumienie źródła tego błędu to najlepszy sposób, aby wyeliminować go raz na zawsze. Pomyłka ta nie bierze się znikąd – wynika z mechanizmu, który językoznawcy nazywają fałszywą analogią.

W języku polskim mamy bardzo dużo czasowników, które w bezokoliczniku kończą się na zbitkę „-ść”. Należą do nich między innymi popularne słowa takie jak: siąść, trząść, nieść, przynieść czy kraść. Nasz mózg, słysząc na co dzień dziesiątki takich słów, próbuje ułatwić sobie zadanie i automatycznie „dopina” tę samą końcówkę do czasownika „wziąć”.

Jest to jednak działanie całkowicie bezpodstawne. Słowo „wziąć” etymologicznie pochodzi od dawnego, staropolskiego rdzenia (dawniej mówiło się wziąci). Nigdy, na żadnym etapie rozwoju naszego języka, nie posiadało w środku litery „s” ani „ś”.

Przykłady poprawnego użycia w zdaniach

Najlepszym sposobem na wyrobienie sobie dobrego nawyku językowego jest osadzenie słowa w naturalnym kontekście. Poniżej znajdziesz poprawne przykłady użycia jedynej słusznej formy „wziąć”.

• Klient postanowił wziąć sprawy w swoje ręce i samodzielnie zoptymalizować stronę.

• Musimy wziąć pod uwagę wszystkie wytyczne przed publikacją tego artykułu.

• Zastanawiam się, czy nie wziąć kilku dni urlopu na zregenerowanie sił.

• Zawsze warto wziąć ze sobą notatnik na ważne spotkanie biznesowe.

Zestawienie: Wziąć czy wziąść?

Poniższa tabela stanowi szybką ściągę i dobitnie pokazuje różnicę między formą wzorcową a nieistniejącym w słownikach błędem.

Odmiana czasownika „wziąć” – uważaj na literę „ł”!

Warto przy okazji poruszyć jeszcze jedną kwestię związaną z odmianą tego czasownika, która również bywa problematyczna – szczególnie w czasie przeszłym. Często spotykamy się z formami typu „wziąłem”, co także jest błędem.

W czasie przeszłym dla rodzaju męskiego poprawną formą jest wziąłem (gdzie „ą” wymienia się na „ę” – więc poprawnie piszemy i mówimy: wziąłem, a dla rodzaju żeńskiego: wzięłam). W rdzeniu słowa nie występuje litera „ł” w sposób analogiczny do np. „stanąłem”.

Oto krótkie przypomnienie podstawowej odmiany dla czasu przeszłego:

• Ja (mężczyzna): wziąłem

• Ja (kobieta): wzięłam

• On: wziął

• Ona: wzięła

Szybki Quiz: Sprawdź swój językowy refleks!

Czy potrafisz szybko namierzyć błędy w zdaniach? Skopiuj poniższy interaktywny quiz na swoją stronę i pozwól czytelnikom utrwalić poprawną pisownię tego kłopotliwego czasownika.